Nieuws

Mijn proefpersoon en ik

maandag, 7 november 2016

Misschien heeft u zelf wel eens meegedaan aan wetenschappelijk onderzoek, of krijgt u ooit de kans mee te doen aan onderzoek. Weet dan: onderzoekers zijn blij met u! Lees in deze blog waarom en over andere dingen waarvan onderzoekers blij worden.

Steekproef uit de groep. Bron: keydifferences.com

Waarom hebben we proefpersonen nodig?

Zonder proefpersonen kunnen mijn collega's en ik geen onderzoek doen. Dit komt doordat ons onderzoek alleen met mensen gedaan kan worden. Zo´n onderzoek noemen we ´mensgebonden onderzoek´. Het onderzoek kan dan niet worden uitgevoerd met dieren of modellen.

Als proefpersoon ben je onderdeel van een steekproef. Dit is een proef in een groep voorbeelden, een groep die representatief is voor een grotere groep. Met die steekproef probeert de onderzoeker een vermoeden te bewijzen die waar is voor de hele groep. Lees voor meer informatie over bewijzen ook mijn vorige blog.

Waar alleen onderzoekers blij van worden

Misschien is het beroepsdeformatie, maar slecht nieuws over uw gezondheid kan erg interessant zijn voor een onderzoeker. In het bijzonder als dat toevallig nou net zijn of haar onderzoeksonderwerp is. Je zou kunnen zeggen dat een onderzoeker blij kan worden van uw pech.

Ik word bijvoorbeeld blij van aanvallen. Om precies te zijn; als mijn proefpersonen een aanval krijgen tijdens mijn meting. Metingen van aanvallen heb ik namelijk nodig om de computer te leren aanvallen te herkennen. Als ik de computer dat goed kan leren, kan ik een goede aanvalsdetector maken. Hiervoor heb ik een heleboel voorbeelden nodig. Voorbeelden van aanvallen, maar ook voorbeelden van metingen zonder een aanval. Aangezien de meeste mensen (gelukkig) niet zo veel aanvallen hebben, heb ik geluk als ik er eentje “vang”! 

Onpersoonlijk?

Misschien heeft u zelf wel eens meegedaan aan onderzoek. Het zou dan heel goed kunnen dat de onderzoeker u een ´proefpersoon´, een ´respondent´ of een misschien wel een ´subject´ noemde. Dat klinkt misschien onpersoonlijk, en dat is het ook. Maar in het onderzoek is die onpersoonlijkheid belangrijk. Onderzoekers moeten onderzoeksresultaten kunnen bespreken, bijvoorbeeld in een wetenschappelijk artikel, zonder dat bekend wordt wie onderzocht werd.

Daarom anonimiseren we de informatie van proefpersonen. Dat doen we door gegevens zoals naam, geboortedatum en patiëntnummer weg te laten uit de onderzoeksresultaten. In plaats daarvan krijgt iedere proefpersoon een nummer. 

Persoonlijk

Aan de andere kant is de relatie tussen een onderzoeker en een deelnemer juist wel weer persoonlijk. Collega-onderzoekers die, zoals ik, onderzoek doen met patiënten, praten vaak over “mijn patiënt”. Een reden daarvoor is denk ik dat je je als onderzoeker enorm moet verdiepen in de informatie over je patiënt. Je wilt precies weten wat deze persoon of meting bijzonder maakt in de groep mensen die je onderzoekt. Wat zijn de overeenkomsten met de andere proefpersonen, en wat zijn de verschillen? Ook heb je als onderzoeker vaak toch nét even iets meer tijd voor je patiënt dan de meeste dokters. Dokters hebben nog meer wachtende mensen in de wachtkamer zitten, terwijl een onderzoeker maar één of een paar mensen op een dag ziet.

Waarom mensen meedoen aan onderzoek

Meedoen aan wetenschappelijk onderzoek is altijd vrijwillig. In veel gevallen hebben proefpersonen zelf geen direct voordeel aan meedoen aan onderzoek. Best bijzonder dus, dat ze tijd en aandacht willen besteden aan je onderzoek! Waarom doen mensen mee? Mijn eigen proefpersonen bijvoorbeeld omdat ze wetenschappelijk onderzoek belangrijk vinden, of omdat ze anderen willen helpen die in hetzelfde schuitje terecht komen als zij. En misschien is het ook gewoon gezellig om wat extra aandacht te krijgen van een onderzoeker. En dat vinden wij natuurlijk ook gezellig; ook daar worden onderzoekers blij van!

 

Vrijwilligers hoeven we gelukkig niet te vangen
Bron: www.asv33.nl

Blog door Evelien Geertsema