Nieuws

Client van de maand: In gesprek met Yvonne Ton

vrijdag, 10 april 2015

Peter Brouwer interviewt iedere maand een cliënt en geeft zo een kijkje in het levens van mensen die bij SEIN wonen en werken.

Yvonne vertelt graag over vroeger, ze heeft een lange geschiedenis bij SEIN en kent dus nog veel verhalen over bijvoorbeeld Zuster Trijntje en de zondagsdiensten in Kapel Irene. Nu woont ze in Salem op Meer en Bosch en gaat ze met veel plezier naar de Textielgroep en de Kaarsenmakerij op de Cruquiushoeve.

Yvonne nader voorgesteld

Yvonne heet officieel Yvonne Neeltje Hendrina Ton. Zij is 65 jaar en woont al 54 jaar bij SEIN, op locaties Meer en Bosch en de Cruquiushoeve. Zij was 3 ½ jaar toen zij werd opgenomen in de kinderobservatie en heeft daarna weer 5 jaar thuis gewoond omdat zij aanvalsvrij was. Vanaf haar 12e jaar is zij weer terug op Meer en Bosch.

Verhalen van vroeger

Als je Yvonne over vroeger laat vertellen breken alle remmen los. Hoe het was in de oude situatie met gescheiden meisjes- en jongensbarakken. Met de onvergetelijke zuster Trijntje, die schoenen droeg die een heel apart klos/klos geluid maakte. Zodat je haar aan hoorde komen wanneer ze aankwam zetten. Hoe Yvonne bananenschillen op de trap legde waardoor zuster Trijntje de trap afgleed. Yvonne slaagde er toch in met een jongen in de struiken te zoenen toen zuster Trijntje dreigend aan kwam zetten Zij moest de zuster op een dwaalspoor zetten. Wat oh wee als je werd betrapt op iets wat niet mocht. Zo heeft Yvonne een keer tot een uur 's nachts in de hoek moeten staan. En ook de klappen op haar achterwerk herinnert zij nog als de dag van gisteren.

In 1963 is de meisjesbarak in brand gegaan. Yvonne haar pop lag nog in bed toen de brandweer aankwam. De brandweer was op zoek naar bewoonsters, die de barak nog niet hadden verlaten. Zij dachten dat de pop een van de meisjes was. Zij waren ontzettend blij toen zij merkten dat het hier om een pop ging.

Iedere zondag moest zij naar de dienst in de Irenekapel. Met Tineke heeft zij een keer een poes meegenomen naar de dienst door deze te verstoppen onder haar kleren. Toen de dominee met zijn preek begon, ging het beestje miauwen. Waarop de dominee vroeg wie een poes had meegenomen. Yvonne en Tineke begonnen allebei hard te lachen. Zo konden zij zich niet verstoppen.

Yvonne bezocht het Boschhuis als school waar alleen meisjes leerde koken. Yvonne kookt nog steeds, Ze gaat eenmaal in de maand Yvonne op de kookclub. Zij vindt het heerlijk om worteltjes en een visje klaar te maken in plaats van spruitjes. 

Tegenwoordig

Yvonne woont in Salem op de 1e verdieping en gaat van daaruit met de bus naar de Textielgroep en de Kaarsenmakerij op De Cruquiushoeve. Bovendien gaat zij vrijdagochtend zwemmen en woensdag- en donderdagochtend naar de fitness.

Yvonne en haar werk

Yvonne heeft op de Werkplaats (nu Paswerk) gewerkt om draden voor de KLM die in elkaar gevlochten waren, uit elkaar te halen. Op de Kaarsenmakerij werkt zij nu 10 jaar, maar haar werk op de Textielgroep is haar lievelingswerk. Vooral borduren waar zij mee bezig was toen het interview werd afgenomen. Zij werkt nu 3 à 4 jaar op de Textielgroep. Maandag de hele dag en vrijdag een ½ dag op textiel. Dinsdag de hele dag op de Kaarsenmakerij en donderdag een ½ dag. Op de kaarsenmakerij vindt zij het maken van sprookjeskaarsen fijn. Hetzelfde geldt voor het maken van papierenzakjes; bloemen op zakjes. Kerstboomsterren groot en klein is ook een van haar werkzaamheden. Haar werk op de Kaarsenmakerij zou zij na 10 jaar graag willen inruilen voor werken op de Ateliergroep  bij DAC. Vroeger heeft Yvonne wel aan breien gedaan, maar dat is alweer zo lang geleden. Zij zou nu weer het breien willen oppakken. En dat betekent toch weer het leren. En dan zou ze een sjaal willen breien. Daarnaast doet zij aan vilten zowel nat als droog.

Wat zou Yvonne als directeur van SEIN willen veranderen

Als directeur van SEIN zou zij een slagboom terug bij de ingang willen hebben zodat het ingaand en uitgaand publiek beter in de gaten kan worden gehouden. Hetzelfde geldt voor meer camera's op het terrein zodat er meer beveiliging is en men niet zomaar overal naar binnen kan lopen en dingen weg kan nemen. Yvonne zou in de Winkel Eigenwijz graag dienbladen voor koffie en thee verkocht willen zien.

Wat is het leukst wat Yvonne heeft meegemaakt met haar collega's

Yvonne is best trots op wat zij kan maken. Zij is blij dat zij nog iets kan doen. Zij heeft Ineke, Suzanne, Marion en Marlies bij textiel als begeleiders . Suzanne is haar persoonlijk begeleidster. Bij de Textielgroep heeft zij 28 collega's, waarvan 10 per dagdeel. Er zijn twee begeleiders soms drie. Het leukst wat zij met haar collega's meemaakt is wanneer zij hun Kerstpakket krijgen op een ochtend van 9 tot 12 uur met lekkere hapjes en drankjes. Zij gaan dan kienen en bingo spelen. Ook is het gezellig bij het vieren van haar verjaardag.

De leukste activiteit van Yvonne

Op haar kamer op de 1ste verdieping van Salem heeft zij met behulp van een erfenis van haar ouders het nodige aangeschaft. Nieuwe vloer, kledingkast, meubelkast, tafel en twee stoelen, bureau en bureaustoel, nachtkastje, televisie en computer.

Zij vindt niets heerlijkers dan achter haar computer te skypen met haar nicht, Annelies, in Ecuador. Die nicht heeft daar een instelling voor kinderopvang van moeders, die slecht voor hun baby's kunnen zorgen. Daardoor leren zij nu beter voor hun kindjes te zorgen. Vorig jaar heeft zij een actie in SEIN in Heemstede en Cruquius op touw gezet en € 688,- opgehaald. Dit bedrag is per cheque door een medewerkster, Eveline, van SEIN aan haar nicht overhandigd. Yvonne heeft alles per Skype kunnen volgen